Vibrato

Vibrato

Op de panfluit zijn meerdere manieren moelijk om een vibrato te maken. Ik bespreek er twee.

1) De traditionele manier is om afwisselend een voor en achterwaardse beweging te maken met het instrument. De ademstroom blijft in principe constant. Hierdoor veranderd de toonhoogte steeds. Het kan het meest worden vergeleken met het vibrato van een strijker. De beweging kan snel of langzaam zijn. Het leuke van dit vibrato is dat er precies voorgeschreven kan worden hoeveel fluctuaties er mogen zijn. De beweging die de hand/arm maakt kan zeer goed geworden coördineerd.

2) De andere manieri s het middenrif vibrato. Dit is de standaard voor alle blazers en werkt ook erg goed op de panfluit. Ook hier kan de snelheid van het vibrato worden aangepast, maar niet zo gecontroleerd als met de handen. Ook in dit vibrato fluctueert de toonhoogte, zij het minder dan het vibrato met de handen. Het middenrifvibrato veroorzaakt vooral een schommeling in het volume. Voordeel van dit vibrato is dat het minder associaties oproept met het traditionele panfluitspel, voor klassieke muziek vind ik dit wel zo prettig.

3) Ook met de vingers kan een vibrato worden gemaakt. Boven aan de pijp wordt een vinger heen en weer bewogen. Het klinkt als het Flattement uit de Barok. Deze techniek is niet erg praktisch, er moet een hand naar een onhandige positie worden gebracht  hetgeen tijd kost en waardoor de fluit uit balans raakt.

4) Een andere manier is door de lipspanning te variëren. Hierdoor neemt de windsnelheid toe en af waardoor de toonhoogte en het volume variëren. Qua klankkleur valt deze tussen de eerste 2 methoden in.