Ruistonen

Ruistonen

De meest neutrale klank op een panfluit wordt verkregen door voor iedere pijp een zo groot mogelijk gat tussen de lippen te hebben. Als het gat groter dan wel kleiner wordt gemaakt, is dit hoorbaar in de klankkleur. Als dit nu extreem wordt gedaan wordt samen met een hoge luchtsnelheid, wordt de ruis sterker dan de de toonhoogte. De verkeerde embouchure voor een bepaalde pijp. Dit zijn ruistonen.

Een andere manier is door te zacht te blazen, dit werkt echt goed donder E3. Doordat er zacht wordt geblazen en dathet vooral werkt op de lage pijpen is de ruistoon door zacht te blazen dus ook erg zacht.

Op zo’n manier slissen met de tong achter de boventanden zodat de pijp tot klinken komt. Dit komt neer op grof geweld, het klinkt nogal agressief, maar is wel zeer effectief en expressief. Deze versie van de ruistonen is goed hoorbaar in het stuk Faux-Bourdon (1995) van Daan Manneke.

In alle gevallen kunnen verlagingen gewoon worden gemaakt.

Door de ruistonen met de embouchure te maken kan geleidelijk worden gekleurd. Als de embouchure van normaal naar te strak gaat, gaan er eerst meer boventonen klinken, vervolgens ontstaat er steeds meer ruis aan de randen van de toon. Natuurlijk kan dit proces ook worden omgedraaid: van ruis naar normaal.

kjellruiseind

Het eind van etude nummer 1 van Kjell Hählen. Geen speciaal teken geeft de ruisten aan, maar het fortissimo in combinatie met de aanduiding “with air” lijdt vanzelf tot een ruistoon.

Kim_Filtered Noise

Ostinato II van Artyom KIm. Hier is de de ruistoon niet hard, MF slechts.