Zingen en spelen tegelijkertijd

Zingen en spelen tegelijkertijd Ook deze techniek is bekend bij andere (blaas)instrumenten. Stem en toon smelten samen tot een merwaardige klank cocktail. De stem kan van toonhoogte variëren maar kan natuurlijk ook blijven liggen als een bourdon toon. In dat geval kan de aanzet met de tong niet meer goed worden gebruikt, omdat op een of andere manier dan ook de klank van de stem uit en aan wordt gezet. Bij een bourdon toon is het moeilijk om sprongen te maken, de fluitist wil immers voorkomen dat de tussenliggende pijpen ook klinken gaan. De speler zal dan een articulatie moeten vinden die de luchtsroom zo verminderd dat de stem sterker klinkt dan het geruis van de tussenliggende pijpen. Ook dit effect is goed te horen in Faux-Bourdon (1995) van Daan Manneke. Wat trouwens altijd betoverend werkt is de stem door te laten klinken tijdens het inademen. Natuurlijk veranderd de kleur van de stem en is er een breuk waarneembaar tussen in en uit ademen, maar die valt niet op als het eind en het begin van iedere toon op de fluit precies samen valt met het inademen.

Daan_Faux_Bourdon
Faux Bourdon (1995) van Daan Manneke. De stem op de onderste balk genoteerd, wordt hier gebruikt als bourdon. Het is hier lastig om de onderbrekingen te camoufleren die ontstaan in de stem door de noodzakelijke aanzetten van de noten met de tong. Als de tong niet wordt gebruikt gaan de tussenliggende pijpen ook klinken.